Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her hazan son bulur mutlaka daha nice baharlar, yazlar gelir..İnsanoğlu kadar dayanıklı başka bir varlık yoktur...Selamlar.
Bir ayrılığın yürekte bıraktığı boşluk çok duyarlı bir hüzünle dizelere dökülmüş kutlarım Songül Hanım. Sevgilerimle esen kalın!(10on+ant)
Beğeniyle okudum şiirinizi..Hüznün şiddeti sarsıyor dizeleri..Arı ve duru bir dil..Başarı dileklerimle kutluyorum.
tam puan tebrikler
Gidişlere asılı kalmış yarınlarımızdayız, sabırsızca kekeleyerek adımlıyoruz umutlu gülüşllerin sarmalığı beklentilerimizi... güzel birkalp güzel bir dil... Tebrikler...!
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta