Sahnesinde durduğum kadar
Koltuklarında da oturuyorum ömrümün
Oynarken yalnızım
Bu bomboş tiyatro salonunda
Ne yaparsam yapayım bir oyun olamıyor bu yüzden
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta