Hasret, ah yine hasret, yine gözyaşı
Düştü gönlümüze aynı dinmez sancı
Zaman durur, hiç geçmezmiş gibi sanki,
Katar dertlerimiz üzerine onmaz acı
Duygular, ah duygularımız, acı veren
O ateş olup, kasıp-kavuran bazen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta