Lokman’ın terkibini sen mi buldun?
İstanbul; yaşlı çocuk!
Siyah, beyaz bulutlar geçti; sen durdun.
Üvey demedin kimseye, döşün sağlam kovuk…
İstanbul; aşkına kaç ciğeri verem ettin.
Kaptırmadın kendini nicelerine, korudu settin.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




bir baska Istanbul yasatirim icimde, bogazin ötesinde, Sultanahmet bahcesinde
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta