Lokman’ın terkibini sen mi buldun?
İstanbul; yaşlı çocuk!
Siyah, beyaz bulutlar geçti; sen durdun.
Üvey demedin kimseye, döşün sağlam kovuk…
İstanbul; aşkına kaç ciğeri verem ettin.
Kaptırmadın kendini nicelerine, korudu settin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




bir baska Istanbul yasatirim icimde, bogazin ötesinde, Sultanahmet bahcesinde
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta