Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Giderken elveda dememiştin
Ayrılmamıştık zaten öyle değil mi?
Özlemin sıcaklığı var bu şiirde...Kızıl gün batımında beklemek hepimizin özlemi.
Rüyalarıma bulaştın gecenin bir vaktinde
Hayallerimin dengesi bozuldu
Uzaklık yaramadı ikimize de
Biraz sen gel birazda ben
Vuslata erelim aşk’a yakın bir yerde.
Çok beğendim şiirinizi tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta