gün ışıyordu
karşımda bir sen bir de uzanıp giden mavi deniz
gülün kokusu geliyordu bahçeden
sohbetler ,anlama arzusu ve dilimin ucundan dönen tümcelerim vardı
seni seviyorum demek mi bu sessizliğim
kara gözlerinde gecenin sakinliği
sesinde tutkulu ateşi güneşin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta