Yıl iki bin on beş, mart ayının ikisi
Kiminin gözü seyrinden vurulur toprağa
Doksan yıllık bir ömre kim bilir daha neler sığardı?
Al gözüm, seyreyle dünyanın son halini
Dağ başında ölünebilir elbet son bir nefes ile
Evrene yıldız olmak imkansız,
Ama yüreği büyük adamlara zor değil
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
sevgili Uygar,bugün, tamamen tesadüfen okuduğun bir şiirinin peşine düşerek ( benlerinden bahsetmişsin..) buldum seni ve bu şiiri. onlarca kez okudum,whatsup gruplarımda paylaştım. bayıldımmm...kutluyorum sizi.çok büyük ustaların şiirlerinden aldığım tadı aldım şiirlerinden.özellikle bu şiirini çok sevdim. sanatçı duyarlılığını, bu dünyaya sığdıramadığın sevgiyi , kirlenmemiş dünya arayışını çok sevdim.şiirin içindeki isyanları kendime yakın buldum. kutluyorum seni.sen'li seslenişime kızmazsın umarım.biraz da ablalığıma say yani , üstat. sevgiler, ve usta kalemine saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta