Bir damlasın avuçlarımdan kayıp çatlamış toprakta kaybolan
Katran karası gönlüm yıkıldı o an bitti saklımda kaldı her şey
Kurudum, soldum kuru bir yaprak gibi dalından koparılan ben
Öldüm yaşarken sevdiğini söyleyen bakışların tek teselli eden..
Yaklaştım adım adım sona raydan çıkan tren gibi yıkıldı bu beden
Sevmeye tövbeli dilinden düşmez sitemi bir harabe bıraktın mutlu ol
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta