Bir bebek gibiyim anne karnında
Dünyanın o kadar dışında dünyam,
İçinde bulunduğum herşeyde;
Geçici telaşlarım, çabalarım, sevdam...
Öyle bir başka ki bulunduğum başkalık,
Kendimi aradığım başka hiç bir şeyde bulunmuyorum.
Fizyolojik ihtiyaçmış ya sevmek, sevilmek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




O güzelim dizeleri sıkmışsın oysa birazcık serbest bıraksan harika bir şiir çıkacakmış ortaya...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta