Robenson’unkine benzer bir yalnızlık değil
benimkisi
ben üç tarafı sularla çevrili
yetmiş milyonluk bir yarımadanın
iki anakaranın tam ortasında
bir telefon direği kadar yalnızım
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




bu bambaşka bir keder biliyorum
içinin çağlayanlarından kör kuyulara düşen
bu yalnızlık
bu alıp başını yollara düşen
hiç tükenmeyen gece
Selam olsun "yalnızlığın karaköküne ve integraline "öğretmenim. Selam olsun güzel şiirinize. Esenlik dileklerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta