Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
bu bambaşka bir keder biliyorum
içinin çağlayanlarından kör kuyulara düşen
bu yalnızlık
bu alıp başını yollara düşen
hiç tükenmeyen gece
Selam olsun "yalnızlığın karaköküne ve integraline "öğretmenim. Selam olsun güzel şiirinize. Esenlik dileklerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta