Robenson’unkine benzer bir yalnızlık değil
benimkisi
ben üç tarafı sularla çevrili
yetmiş milyonluk bir yarımadanın
iki anakaranın tam ortasında
bir telefon direği kadar yalnızım
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




bu bambaşka bir keder biliyorum
içinin çağlayanlarından kör kuyulara düşen
bu yalnızlık
bu alıp başını yollara düşen
hiç tükenmeyen gece
Selam olsun "yalnızlığın karaköküne ve integraline "öğretmenim. Selam olsun güzel şiirinize. Esenlik dileklerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta