Ne zaman dolanır yörüngelerimde nede yaşlanırım.
Basit sarkacın bilyesinden insanlara el sallarım.
İnsanlar işte o insanlar.
Renk renk,boy boy.
Bir gülüş,ilk baharda açan çiçek.
Hazan ve yaprak yaprak dökülen insan.
Mesafelerim farklıdır benim.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta