Çarptım hüzünlerimi birbirine,
Bölündü gözyaşlarım..
Sonra..
Oturup topladım yere yapışan
Bol şekerli gülüşlerimi...
Senli günlerimi çıkardım içlerinden.
Elde var şimdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Basit bir şiir', değil, güzel bir şiir. Tebrik ederim.
elde kalan en iyisidir bazen
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta