Hayal dünyalarına, türlü sefere çıkıp,
Ezberler bozuluyor, diye diye yırtınıp,
Kafayı kuma gömüp, yine kumla örtünüp,
Saman alevi gibi, bir parlayıp, bir sönüp!
Ne kadar doğru varsa, gönlünce eğip, büküp,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta