Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Son nefesine kadar başı öne eğik gezecek biri varsa O dur..Kesinlikle siz değil..Güzel şiir yazıyorsunuz..Kutlarım.
Şiirinizi begendim Hüsamettin Sungur
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta