Bir oğul yitirdim cihana bedel
Vay benim başıma gelene bakın
Ayrılılık, gurbetlik arada engel
Vay benim başıma gelene bakın
Büyüttüm, besledim askere saldım
Kan, revan içinde geriye aldım
Al, yeşil kefene bezedim,sardım
Vay benim başıma gelene bakın
Zalimin kurşunu aldı elimden
Sanki yüğreğimi söktü yerinden
Kötü yaralandım yaram derinden
Vay benim başıma gelene bakın
Hasret kaldım hem sesine, sözüne
Kara kaşlarına ela gözüne
Güzel cemaline o mah yüzüne
Vay benim başıma gelene bakın
Can Baba bulunmaz bunun ilacı
Babanın evladı gömmesi acı
Gözümün nuruydu başımın tacı
Vay benim başıma gelene bakın
Ozan Doğan Can Baba
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta