Gündüz cilesi ile yoğrulmuş bedenim
Karanlık gecelerde dinlenir ancak
Ufkum benliğim bana ait tek edenim
Duygu ve düşüncelerimdir ancak
Hissiyatımla hissederim olacağı ben
Karanlık düşlerin hayalinde değil
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel bir şiir olmuş zevkle okudum selam ve saygılarımla
selami
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta