Yalnızlık yine kanatlar kollar beni
Zifiri karanlıkların kucağında
Ölüyorum sessizlik ve kimsesizlikte
Sokak kedileridir artık benim dostum.
Boş çöp kutuları var sokaklarda
Boş insanlar var uyurlar yuvalarında
Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde
Devamını Oku
En sevdiği hatıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma
Çünkü ben her gece o saatlerde




evet şair yalnızlıklara sanki anne kucağıdır sokaklar seninle her şeyi paylaşır sessiz dilsiz ve konuşamayan şahitlerdir sokaklar köşeler kaldırım taşlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta