Yalnızlık yine kanatlar kollar beni
Zifiri karanlıkların kucağında
Ölüyorum sessizlik ve kimsesizlikte
Sokak kedileridir artık benim dostum.
Boş çöp kutuları var sokaklarda
Boş insanlar var uyurlar yuvalarında
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




evet şair yalnızlıklara sanki anne kucağıdır sokaklar seninle her şeyi paylaşır sessiz dilsiz ve konuşamayan şahitlerdir sokaklar köşeler kaldırım taşlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta