Yalnızlık yine kanatlar kollar beni
Zifiri karanlıkların kucağında
Ölüyorum sessizlik ve kimsesizlikte
Sokak kedileridir artık benim dostum.
Boş çöp kutuları var sokaklarda
Boş insanlar var uyurlar yuvalarında
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




evet şair yalnızlıklara sanki anne kucağıdır sokaklar seninle her şeyi paylaşır sessiz dilsiz ve konuşamayan şahitlerdir sokaklar köşeler kaldırım taşlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta