Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Türk Dünyası'nın bilge lideri... Ülkücü Camianın efsane 'Başbuğu...' Türk'ün derdiyle dertlenen, bütün yaşamını 'Türklüğün yücelmesi' ülküsüne adayan vefakar insan... Bir 4 Nisan günü aramızdan 'zamansız ayrıldın...' Böyle bir ayrılığı ne Ankara gördü, ne Türkiye...
O gün milyonlar ağladı, ardından... O gün 'kar yağdı' Ankara'ya, 'GÖK AĞLADI...' Karda abdest aldı Genç Ülkücülerin... Ankara hınca hoç dolup taştı... Milyonların duaları, tekbirleri yayıldı arşa...
Sen ölmedin Başbuğum! Çünkü 'BAŞBUĞLAR ÖLMEZ!' İşte o gün Ankara Ankara olalı, böyle bir marş dinlememişti... Ölümsüzlüğünü haykırdı Ülkücülerin...: 'BAŞBUĞLAR ÖLMEZ!' Diye...
Ruhun şadolsun... Toprağın bol... Cennet mekanın...
Şiiri ve Değerli Şairini kutlarım...
Sen var iken sözümüz bir değerdi,
Bir bakışı gafillere yeterdi,
Haşmeti bütün başları eğerdi,
Sığınacak dağımızdın Başbuğum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta