Dört Nisan bin dokuz yüz doksan yedi,
Seni toprağa verdiğimiz gün bugün.
Ülkemin aydınlanmaya başladığı anda,
Alev alev güneşin söndüğü gün bugün.
Onca yıl oldu, hasretin yüreğimizde;
Özleminle gözlerimizin dolduğu gün bugün.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
