Rüzgârla kavgalı
kışa öfkeliydim
Umudu terazisinde tartan bezirgâna inat
aşkı sevgiye dönüştürmedik mi
Kendi içinde sonsuz kez doğup batarken
adımla seslendin
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




İyiliğimi bu kadar düşünüyorsan eğer,
güneşime gölge etme yeter !
?feature=shared
Şüpheyle baktım herkese. Ben de bıraktığın gibi kalmadım, kalamadım!
?feature=shared
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta