Vardiyalı bir işçinin ürkek çocuğuydum eskiden
bu kentin sokaklarında bıraktım hüzünlerimi
avuçlarımda ansızın beliren çizgiler
cadde cadde yayılan bir yol oldu, benliğimde.
Usumda saklanan giz, şehir bulvarlarında kaldı
geçici bir aşkmış meğer, dudaklarımdaki şiir okumalarım
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta