Yaşadıkça, yaş aldıkça,
yaşanılarak devam eden bir ömürde;
kaybedilen sevdiklerimizin eksikliğinin
hiç bir zaman doldurulamayacağı gerçeğiyle
onları yad edebilir
ve bunu başarabilirsek,
ne unutur nede unutuluruz...
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta