Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Pas vermem sokak seslerine,
Konuşurum aslında kendimle..
Gürültülü notalar gezmede
Yazıyorum kendimce...
Yönü belirsiz gelir garip dizeler,
Elimde solar taze güller
Basar beni al hüzünler..
Biri diğerine benzer...
ÜMİT VEREN BİR ŞİİR...
YÜREKLERİMİZE KAZINDI.
TEBRİKLER
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta