parmak uçların yalıyor başak tarlasını
gün batımlarında kızıla dek
eteğin fırfırlanıyor her adımda
sırtın yüzüme dönükken
gölgeleniyor hayal
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Önce parmakların sırtımdaki onlara ait boşlullaedaki yerini ezberleyecek ve sensizlikte kaskati kesilmis kaburgalar anlam bulacak
Sonra, sonra putlaşmış bir heykelden
renklenmeye baslayacagim
Ten rengine dondugumde cildimin olustugunu goreceksin
Sulamak isteyeceksin ki yine sensizlikten nefesim kesilmesin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta