Tanyerinin kızıllığında kaybolurken hayalin,
Akşamların derinliğinde seni özledim.
Neden gitmez gözlerimden, o masum halin,
Sele hasret umman gibi, seni özledim.
Ellerim uzandı o meçhul akşamdan,
Lakin; titredi ışık, söndü mum, şamdan.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ellerinize sağlık çok güzel ve anlamlı olmuş.
Sevgi ve selamlarımla.
Münir ÜSKÜDAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta