Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
ne güzel bir yürek bağı...
karşılıksız ve saf...
hüzün var özlem var...
güzel bir anlatımdı...
tebrikler değerli kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta