Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kaba bir tabir ama,(kimin eli kimin cebinde)diyerek size hak veriyorum
siyasi arenanin icinde bulunanlar,biz siradan vatandaslardan farkli görürler olaylari.
kutlarim ey şairim.kalemin daim olsun.saygilar
Muhterem Adaşım,
Cinas-ı tam ile yazdığınız bu dörtlüklerde anlamı da tam oturtuyorsunuz. Hayranlıkla okuyorum.
Tebrikler.
Bir mini beyit de bizden gelsin.
Neylesin ki gönül, baraka dar
Sarhoşun dostluğu bar'a kadar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta