Fırtınalı bir gün bir bayan geçti sokaktan iki büklüm.
Rüzgarla açılıyor örtüsü dağılıyor saçları .
Bir daha örtünme gayretine girmiyor.
Hafifçe süzüyor çevresini ,
Meraklı bakışlardan ürküyor.
Namusumu geliyor aklına imanı mı?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta