Naçar kaldı lisanı sözüm makamı ünvana
Düçar oldu özüm gitti kudreti gümmana
Kanmaz gönlüme, doymaz gözüme
dağları değil, bir avuç toprağı aş edemedim
Dilzar ettim lisanı niyazım lokmanı sultana
Lisan oldu her azam zerreden ummana
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Ama neden bu baş edememezliklerimiz?Yineliyormum ki isyanım asla yaradana değil,biz eşrefi mahlukatlara.Akılımz izanımız nerede nerede duygular nerede insanlığa dair her şey? Bir çözebilsem ya...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta