Kovit ondokuz bir baş belası
Ağzı yok dili yok yutup gidiyor
Nasıl bir melanet sardı dünyayı
Bunca insanlar ölüp gidiyor
Esir etti insanları maskeye
Hasret kaldık doya doya gezmeye
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta