İlk kez yalnız kaldım,
Sessizliğin sensizlik olmadığını anladım.
Anladım ki kalabalıklar içinde de yalnızdım.
Güneşin içimde doğduğunu,
Ayın yakamozları gözlerimde savurduğunu,
Umudu benim doğurduğumu,
Senleyken sensiz olduğumu,
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta