İlk kez yalnız kaldım,
Sessizliğin sensizlik olmadığını anladım.
Anladım ki kalabalıklar içinde de yalnızdım.
Güneşin içimde doğduğunu,
Ayın yakamozları gözlerimde savurduğunu,
Umudu benim doğurduğumu,
Senleyken sensiz olduğumu,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta