Bu ilk değil,son da değil.
Bir adım gel, sen de sevil,
Dik hep başın,biraz eğil.
Eğilmezsen,bak barışmam...
Sıkıştın mı,iftira et,
Bu mu sende tek meziyet?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sn.Veysel Bey,konuları yaşayarak yazdığın şiirler elbette daha güzel oluyor değil mi?...
18.10.2005
Selamlar:Latif KARAGÖZ
ÇORLU
tebrikler
vallahi Veysel Hoca ben bu işe hiç karışamam...Senin paşa gönlün bilir...Paşa gönlünden öpüyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta