Sönmüş sanılan ışık, bir anda parlar
Dostun sesi, tekrar sevinç ısmarlar
Bir buzlu soğuk sisli bulut, nur kesilir
Kuşlar ötüşür yerde erirken karlar
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu adam tıp profesörü mü şair mi anlamak güç. Çok değerli bir varlık olduğu kesin..
Güzel
yüzümde gülümsemeyle okudum şiirinizi.....hala gülümsüyor yüzüm.
Siz de benim dost sesimsiniz:)
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta