İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Harika.sümeri
Bu şiirinizi okuyunca, savaş kelimesinin bile bende daima parlak, sert kaya parçasını , barışın ise yeşil çimenli yumuşak toprağı çağrıştırdığını tekrar hissettim. Bir kaç kelimeyle çok şey anlatmışsınız. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta