Her seferinde geriye döndü o,
Attığın kement Güneş’e.
Büyücüyü yakaladın sandın,
Aynalarda kendini deşifre eden.
Orta Çağ en iyi mi sandın,
Endüstriye mukabil?
İyi yanını kaçırdın sihirin,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




dönüp dolaşan ağacı’ndaki
İnat-koyu yeşil yaprakları’nı
Işığa döndürmek de Güneş’in elinde,
Çimen yeşili …
Bir korkuysa tanımaktan, tanımamaktan
Alıkoyan, şu halde:
Varlık içindeki yoklukla, yokluktaki varlık
Hiç farklıdır denilebilir mi?
senin şiirlerini okurken hep,tekrar başa dönerim ve sakladıklarını arar bulurum...
Doğru söylersin Akın!...Tebrikler...
yüreğine sağlık akın dost çok güzel ders alınmalı saygılarımla
Icerigi oldukca genis.. Finali ise muhtesem olmus.. Basindan sonuna kadar akiciligiyla sürükledi beni.. Gönülden tebrikler sayin Akca, sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta