Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiirlerde vecize ağırlığını uzun zamandır belirlemekteydim ... bu şiir de onlara iyi bir örnek olmuş... imgesini doğanın diyalektiğinden alan şiirler evet. şimdi tam bulabildim bu vecizliğin özünü...
teşekkürler
Geriye söylenecek birşey kalıyor, Büyüksün Usta' saygılar
kutluyorum güzel dizeleri..
namık cem
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta