Gitmediğin yer kalmadı.
En sonunda kendin gittin.
27 Şubat 2004
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




anlıyorum ki sizde ben gibi barışı seviyordunuz
ama yanılmayınız o ölmedi
kendi söyledi ismi anıldıkça ruhlar ölmezmiş diye bilmez misiniz bakınız gönlünüze orada hala
yaşıyor görmez misiniz
sizi şimdi selamlarken aynı duygular aldı götürdü beni de o günlere.....
ben de ona ey dost diye seslenmiş ve adına yazmıştım okursunuz sanırım bu vesile ile sevgi ve
sıcak duygular yolluyorum kabul ediniz zekii
rumuz zekiice sayfa www.zekiicesiirler.com
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta