Babıldarken her insan
Aynı sesi çıkarmıyor mu?
İnsan yavrusudur barışla doğan.
Düşmanlık böylesine var olmalı mı?
Büyüdükçe insan
Ne var bebekliğimizden kalan?
Biz ki barışla yaşamayan! ..
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
barışın ve dostluğun güzelliğini masumiyetin simgesi olan bebeklere ve onların ifade gücü olan babıldamaya entegre etmen hem hoş olmuş hem de farklı... şiire hayat veren yüreğin solmasın... tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta