kana elim, özü taşan yüreğe
dikenini gülüm, elimedir bil
duracak kana erim, ebeyim
barışa gülüm sevim, hasretim
barış genim yivsiz, ak mendil
sivridir elim, coşkun yüreğim
iflah olmaz efkarıma sor, ve bil;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kutlarım
namık cem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta