Sevgisiz Yaşayamıyordu İnsan,
Sevmeliydi Mutlak Birini, yada bir kuşu,kelebeği,
İlkbaharda açan bin bir türlü güzel çiçekleri.,
Yazı, Masmavi Denizi, Kumsalı ve Güneşi, Sevgisiz Olmuyordu Sevmeliydi İnsan Mutlaka Sevmeli;
Sonbaharda Duygusal ve Hüzün Dolu İstanbul'u, Vapurun Dışında oturan çiftleri,
Rüzgarın Çiftleri Sarmaş Dolaş Edişini ve Martıların Vapurlarla Adeta Yarış Edişini,
Yazmak isteseydim kelimeleri, inan dans ettirirdim.
Mesele kalp kırmaksa eğer, paramparça içim.
Kimseyi kırmayayım dedikçe hep kırıldım, niçin?
Susmak nasıl bir erdemse (nasıl?!),
Artık kendime konuşuyorum; varsın olsun, deli deyin...
Halüsinasyon'dan mı ibaret ?
Adaptasyonu ,uyumu ayrı dert,
Yakınması faydasız ele geçen ne,
Ama cebimde hayallere iki bilet.
Teki ruhuma , teki'de bu fani bedene,
Islanır gözlerim, sonra gülerim halime,
Her gün adım adım öldüğü
ve yeni bir günün aynı tekrar ile seyrettiği
böyle bir yalnızlıktı bu;
tercih mi, yoksa kaderin fırlattığı oklar mıydı istikameti belirleyen?"
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!