Bir güvercin uçursam,ağzında zeytin dalı;
İnsanlık alemine,barış getirsin diye.
Barışa insan önce,kendinden başlamalı;
İnanmalı dostluğa,kardeşliğe,sevgiye...
Rus kızıyla kazaska,Yunanlıyla sirtaki;
Ümmi Gülsüm dinleyip,yal el çekmek Mısırda...
Tavernada,barlarda,şerefe deyip saki;
Samba yapmak,dans etmek Rio da karnavalda...
Duy Bükreş'te çığanı,Viyana'da Mozart'ı;
Raks edip Endülüs'te dinle el Cordobes'i;
Duygulandırır beni Baudler'in her sonatı,
Arenalarda oley,Madrid'de gitar sesi...
Bir düğün var yakından,bir davul sesi gelir;
Ne türküler,şarkılar,sevdaların içinden.
Mevlana'yla Yunus'la insan insan sevilir;
Gel gör Anadolu'ya tut halayın ucundan...
Barışa,mutluluğa gel beraber uçalım,
İnsanı yok ederken,anlatma hiç savaştan.
Mutlu geleceklere,mavi bayrak açalım;
Gel barışla kuralım,dünyayı yeni baştan...
Uçuver güvercinim,uçuver uzaklara;
Dünyanın her yerinden,bize sevgiler getir.
Şimdi değilse bile,belki başka bahara;
Yaşayan her insana mutluluk gelecektir...
Kayıt Tarihi : 29.10.2007 19:02:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)