dolunay yüzünü gösterdiğinde bulut arkasından...
dünyanın üzerinde,
kapandığında yara izleri,
ağaçlar dikildiğinde,
infilak çukurlarına,
umud ilk tomurcuklandığında,
doğacaktır,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta