Oğul!
Yine kızıl toprak;
kan dökmüşcesine.
Güneş yakmışçasına kızıl.
Üstündekilerse inadına yanık, esmer.
Toprağa tezat gibi.
Onları yakan ne güneşin kızılı,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta