Oğul!
Yine kızıl toprak;
kan dökmüşcesine.
Güneş yakmışçasına kızıl.
Üstündekilerse inadına yanık, esmer.
Toprağa tezat gibi.
Onları yakan ne güneşin kızılı,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta