Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Iste o zaman affeder sevdigimle barisirim.sonuc ta buraya kadar her zaman umutlar bundan sonrada olmaz zaten.eline saglik harika bir anlatim .saglikla kal kardesim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta