BARIŞ
Sonra bir çocuğun gülüşünü koydular savaşın ortasına.
Adı barış, sevdası barış, gülüşü barıştan yana bir çocuk...
Çocuk işte.
Öyle ya çocuk nerden bilir savaşı?
Nerden bilir öfkeyi?
Nefreti?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta