Ekose bakışlıydı...
Fiyonk ayakkabılarıyla oturduğum bar taburesinin karşısında ayak ayak üstüne atmıştı.
ofsaytı bilmediğine iddaya girerim ama firikik konusunda baya bilge görünüyordu.
Sanki barda kimse yokmuşcasına bana doğru yöneldi.
Hayatta unutmayacağım 2 ses vardır, biri ezan sesi, diğeride topuklu bir ayakkabının çıkardığı sesti.
topuklarını dünyayı delmek istercesine çıkardığı sesin volmü iyice artmaktaydı.
Yanıma geldi.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta