Ekose bakışlıydı...
Fiyonk ayakkabılarıyla oturduğum bar taburesinin karşısında ayak ayak üstüne atmıştı.
ofsaytı bilmediğine iddaya girerim ama firikik konusunda baya bilge görünüyordu.
Sanki barda kimse yokmuşcasına bana doğru yöneldi.
Hayatta unutmayacağım 2 ses vardır, biri ezan sesi, diğeride topuklu bir ayakkabının çıkardığı sesti.
topuklarını dünyayı delmek istercesine çıkardığı sesin volmü iyice artmaktaydı.
Yanıma geldi.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta