Ekose bakışlıydı...
Fiyonk ayakkabılarıyla oturduğum bar taburesinin karşısında ayak ayak üstüne atmıştı.
ofsaytı bilmediğine iddaya girerim ama firikik konusunda baya bilge görünüyordu.
Sanki barda kimse yokmuşcasına bana doğru yöneldi.
Hayatta unutmayacağım 2 ses vardır, biri ezan sesi, diğeride topuklu bir ayakkabının çıkardığı sesti.
topuklarını dünyayı delmek istercesine çıkardığı sesin volmü iyice artmaktaydı.
Yanıma geldi.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta